Ostatnie wpisy

Archiwa

    Geje

    13 czerwca, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Nie wiem dlaczego ten temat jest taki drażliwy w Polsce a w Europie czy w Stanach nie. Dlaczego bycie hetero jest uważane za normę, a gejostwo u nas nie, choć jest to cecha genetyczna uznana przez kraje i społeczeństwa cywilizowane. Ciągle geje nie mają równych praw w Polsce, a płacą podatki jak hetero. Może powinni mieć zniżkę, skoro nie są traktowani jak inni obywatele? Dlaczego nie mogą brać ślubów i żyć jak inni obywatele? Dlaczego nie mogą razem płacić podatków i adoptować dzieci? Ślub cywilny nie jest błogosławiony sakramentem, ale zawartym paktem o wspólnym życiu i dbaniu o siebie w świetle prawa. Kościół nie uznaje gejostwa, to niech nie daje ślubów kościelnych, na których niekoniecznie osobom „wyklętym” zależy. Nie, to nie!. Jakim prawem ludzie, tylko dlatego, że są heteroseksualni, mają więcej praw i wtrącają się w cudzą seksualność? To jest jak zły sen o terrorze. Kompozytor Rosyjski Piotr Czajkowski, w XIX w. był gejem, a to było karane śmiercią. Przyłapano go z młodzieńcem i Car, który uwielbiał jego muzykę, osobiście dał Czajkowskiemu truciznę, z której kompozytor skorzystał, żeby uniknąć haniebnego procesu i kary śmierci. Oscar Wilde (zakładam, że Państwo wiedzą, kto zacz), przesiedział za gejostwo7 lat w więzieniu. Gejostwo to […] Read More

    Plotka idiotka

    02 czerwca, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Doszły mnie słuchy, że w Internecie wre od pogłosek na temat mój i mojej Przyjaciółki Agnieszki Osieckiej, o której wszyscy nagle sobie przypomnieli. Podobno odbiłam jej ulubionego chłopca. Otóż nigdy jej niczego nie odbiłam, bo miałyśmy skrajnie odmienne gusty, a ona też mi niczego nie odbiła. Tym się nie zajmowałyśmy. Proszę osobę, która coś wie na ten temat i generuje słabe jakościowo plotki, żeby się ujawniła, to jej wyjaśnię, że to bzdura. Jej akurat nie odbijałam. Przez 17 lat po prostu się doskonale rozumiałyśmy i przyjaźniłyśmy dość nietypowo, bo raczej nasza znajomość miała charakter artystyczny i literacki. Agnieszka pisała dużo o moim malarstwie, ja ilustrowałam jej listy i piosenki, robiłam plakaty i rysunki do programów jej sztuk. Pisała o mnie zabawne felietony, a ja zrobiłam jej kilkanaście portretów, również Daniela Passenta z Agatką i Agatki z Nią oraz nasze wspólne i Agatki solo… Wszystko to jest opisane w mojej ostatniej książce „Listy do i od Agnieszki Osieckiej”, wydawnictwo Przybylik. Agnieszka często mi pozowała do rąk czy nóg w moich autoportretach, bo ręce miałam zajęte rysując. A moje nogi stały, gdy malowałam a autoportret był siedzący, więc w moich butach pozowały Jej nogi, bo miałyśmy podobne. Nie było więc czasu, żeby […] Read More

    Gacie

    18 maja, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    To określenie majtek, ale i nieforemnych spodni oraz kalesonów nie dodających wdzięku, szyku i deformujących figurę. Polki zawsze były łase na nowinki, w sumie bezkrytycznie, z odwagą Kamikadze. Niskie, „chude inaczej”, w płaskich balerinkach i szortach, demonstrujące nóżki, które byłoby lepiej zasłonić, są powszechnym widokiem na ulicach. Ostatnio przyszła moda na szarawary, czyli inspirowane strojem tancerek brzucha, groteskowo szerokie, nieforemne gacie. W okresie międzywojennym podobne nosiły wysokie elegantki w kurortach, ale eksponując talię i espadryle na wysokich koturnach. Były to czasy kobiecości i zawsze wygrywały sukienki, nie skracające nóg i nie eksponujące potężnych pośladków, tak jak wiszące, ale modne gacie. Jest ich wiele rodzajów, najstraszniej wyglądają dżinsowe rury,  których posiadaczki wyglądają jak zawodniczki biegu w workach. Żeby pokazać, że nie cierpią na słoniowaciznę, wycinają w dżinsowych rurach pokaźne dziury, żeby było widać, że mają zdrowe nogi. Zwykle, zamiast obcisłej dla kontrastu bluzki, zakładają do gaci worowate podkoszulki i za duże bluzy. A jakby chciały się totalnie oszpecić, to można zawsze usunąć ząbek z przodu. Nic dziwnego, że chłopcy wolą internetowe piękności w stringach, bo młode kobiety chyba straciły instynkt, upodobniając się do dilerów narkotykowych z przedmieść Nowego Jorku, czy  boskiego Buenos. Te nieforemne gacie z tanich poliestrów zalały Warszawę. Potykając […] Read More

    Spotkania autorskie i o malowaniu

    04 maja, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Wracam właśnie ze Słupska, gdzie w ratuszu miałam tłumne spotkanie autorskie. Mam ich sporo i to w całej Polsce. W sumie jest to bardzo przyjemne, gdy naprzeciwko siedzą uśmiechnięci, ciekawi tego co powiem, ludzie płci obojga z odświętnymi minami. Nie mam żadnych problemów przed kamerą, gdy ogląda mnie milion ludzi a bywam lekko speszona przy 50- 100 osobowej widowni. Ale jak jest 400 osób, co się zdarza, to trema znika. Do spotkań się nie przygotowuję, bo i tak to widownia decyduje o czym będzie rozmowa i jak się potoczy. Dla mnie to ciekawsze niż nadawanie tempa i kształtu, spotkaniu. Lubię być zaczepiana przez rozmówców Lubię widzów rozśmieszać i dziwić, co nie jest trudne. Na wizytówce mam napisane- osoba kontrowersyjna, bo za taką uchodzę, a prawdę mówiąc, to dla mnie osoba bez fantazji i własnego zdania jest kontrowersyjna. Na spotkaniach 70%, to kobiety od 30 do 80 lat i mężczyźni raczej młodzi i przystojni. Z zalotnymi minami, którzy zadają podchwytliwe pytania. Panie też wyglądają super, bo sytuacja jest odświętna. Zwykle i ja i publiczność jest nastawiona na „Tak” i to się czuje w powietrzu. Najwięcej pytań, zwykle dotyczy Nowego Jorku, gdzie mieszkałam przez 9 lat i mojej 17-letniej przyjaźni z Agnieszką […] Read More

    Singielka

    30 kwietnia, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Przez 17 lat byłam stałą felietonistką niegdyś u nas zakazanego magazynu Playboy. Przestał istnieć zjedzony przez łatwość dostępu do sexu w Internecie. Co miesiąc ukazywał się mój felieton o sprawach męsko-damskich. Pisałam o bardzo intymnych problemach, ale i o zjawiskach psychologicznych i socjologicznych związanych z seksem. Felietony czytali wszyscy znajomi, ale głównie kobiety, bo były zainteresowane tym, co myślą ich faceci. Wydałam felietony w kilku poradnikach męsko-damskich, dawno temu. Ale ostatnio, gdy byłam na bardzo licznym bankiecie urodzinowym koleżanki, przypomniał mi się tekst pt. Single. Jestem od lat singielką i bardzo to lubię, acz nie zawsze jest to przyjemne w naszej krainie par za wszelką cenę, żon-mamuś kontrolujących synka, którego tatuś, też był kontrolowany, dlatego uciekł. Nie byłam nigdy zainteresowana żonatymi mężczyznami, choć, oni bywali zainteresowani mną i nie tylko mną. Na to elitarne przyjęcie zostałam zaproszona solo, bo taka jest dola singielki. Chciałam przyjść z młodym kolegą, ale gospodyni, poprosiła, żeby nie. Przyszłam sama, bardzo starannie umalowana i wystylizowana, prosto w paszczę par małżeńskich z 50 letnim stażem. Małżonkowie siedzieli koło siebie i konwersowali z podobnie znudzonymi parami. Wyglądało to jak zjazd gawronów w czarnych strojach. Przyjechałam autem, bo taksówka w ostatniej chwili zrezygnowała, więc nie dla mnie trunki, […] Read More

    Piciu, pitiu…

    15 kwietnia, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Moda na nawadnianie zapanowała nagle w Nowym Jorku w latach osiemdziesiątych XX wieku i każdy szanujący się osobnik musiał mieć ze sobą butelkę wody i gdy czuł się jak żaba na asfalcie, to pił demonstracyjnie, pokazując jaki jest nowoczesny. Tu muszę nadmienić, że upały w NY, przekraczają czasem koło 40 stopni C. Ja napijałam się w domu, albo w jakimś coffie shopie, więc noszenie butelki nie było konieczne. Lepiej późno niż wcale, moda na dowadnianie się, niekoniecznie w upały, przyszła do Polski. Nagle większość młodych ludzi popija sobie co minuta, czując się zdrowo i światowo. Nawet ostatnio, gdy huragan wyrywał drzewa, przechyleni młodzi przechodnie dbali o nawodnienie. Picie na ulicy i w tramwaju, nie wydaje mi się niezbędne. Chyba, że ktoś ma kaca giganta, ale podobno, upijamy się rzadziej. Do tego dochodzi nagminne jedzenie na ulicy wielkich buł albo kapiących falafeli. W jednym ręku piciu, w drugim pożywienie. Pochodzę z odchodzącej generacji, którą uczona, że nie je się na ulicy tylko w domu lub knajpie. Zważywszy, że człowiek może wytrzymać bez jedzenia około 40 dni, zażeranie się w marszu lub w środkach transportu, uważam za niekonieczne. Prym wiodą chudzi inaczej, niegdyś zwani grubasami. W jednym ręku buła, w drugim komórka, […] Read More

    Baranek, kurczaczek i zajączek

    08 kwietnia, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    To symbole Wielkanocy, do tego mała, owsiana trawka i rzeżucha. Nie jestem mocna w didaskaliach świątecznych, ale że baranek to Baranek Boży, wiadomo. Na dyplomie z kiczu, który robiłam na warszawskiej ASP, pokazywałam moją kolekcję bazarowych, gipsowych baranków, pomalowanych olejną, białą farbą, z karminowymi ustami i oczami uwodzicielskich Cyganek. Były maciupkie, ogromne jak koty, chude i grube, stały na niedbale pomalowanych na zielono cokołach, na szyi miały prawdziwą lub namalowaną, czerwoną obróżkę ze złotym dzwoneczkiem i takimiż różkami.  Oprócz solidnych gipsowych były najpopularniejsze baranki z cukru, w różnych rozmiarach. Kicz, do miliardowej potęgi, ale pewien socjolog napisał, że „kicz jest sztuką szczęścia”. Co racja, to racja. Otacza nas na przełomie wieków, zalew kiczowatej tandety, w każdej dziedzinie. Łyknęliśmy w minutę amerykańskie badziewie estetyczne, patrz stroje ślubne, domy weselne, komunie święte i programy telewizyjne, bez grama klasy.  Moje baranki, zaginęły przez lata, ale między innymi za nie dostałam wyróżnienie i dyplom na ASP. Wracając do kurczaczków i jajeczek, sprawa jasna. Wiosna, nowe życie, wszystko kwitnie, radosna prokreacja i tu króliczek specjalista od tych spraw, jak najbardziej na miejscu. No i wielkanocne menu. Strach wymieniać ilości kalorii, które pochłaniamy zamiast jechać na wycieczkę rowerową, albo pospacerować, ale tradycja rozgrzesza, a wątroba stara […] Read More

    Baby Wielkanocne

    01 kwietnia, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Baba jest to pejoratywne określenie starszej niemiłej osoby, chyba że chodzi o drożdżową, tradycyjną babę Wielkanocną. Babą jest też nazywana przez dzieci, miła, kochana babcia. Moja była cudowna, mądra, tolerancyjna, zabawna i wychowywała mnie do 12 roku życia. Z perspektywy czasu widzę, że kochała mnie bez zastrzeżeń i skoczyłaby za mną w ogień. Nazywała się Zosia, czytała bez przerwy i paliła 40 papierosów dziennie, dziadek też. Rodzice nie palili, bo w domu i tak było czarno, choć wtedy palili wszyscy, co widać na filmach polskich i zagranicznych. Wychowana jestem w dymie papierosowym i na studiach zaczęłam palić Ekstra Mocne bez filtra, jak wszyscy na ASP. Trochę mnie zniosło, bo chcę napisać o moich koleżankach, babciach współczesnych, które dzielą się na: babcie oszalałe i babcie okazjonalne. Pierwsze układają sobie resztę życia pod kątem wnuków i są na zawołanie, oraz babcie nowoczesne, mające własne problemy i rozrywki. W czasach mojego dzieciństwa takich w moim otoczeniu nie było.  Oddana babcia była normą. A teraz babcie przy pomocy ćwiczeń, licznych zabiegów kosmetycznych, również inwazyjnych, wyglądają o 10 lat mniej. Wdowy chętnie wychodzą za mąż, wyjeżdżają z koleżankami do ciepłych krajów i po prostu nie mają czasu i kondycji na baraszkowanie z wnukami i słuchanie […] Read More

    Wiosenne dywagacje

    16 marca, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Należę chyba do nielicznego grona osób, które nigdy nie zakochały się wiosną. Chciałam, ale zawsze zakochiwałam się w listopadzie i grudniu a śluby brałam latem. Taka karma i wszystko przede mną. Stan zakochania nie ma sobie równych. Pan Bóg zapala lampkę i nagle wariujemy na punkcie jakiejś zwykle zwykłej osoby. Magiczne światło sprawia, że widzimy tylko zalety, a jak ich nie ma, to od czego wyobraźnia. Znajomi krzywią się niemiłosiernie, błagają, o pozostawienie obiektu naszych uczuć na poboczu naszej drogi życiowej i powrotu do krainy rozumu. Miałam takie błagania kilkakrotnie i nigdy nie posłuchałam. Musiałam się sparzyć z własnej woli.  Kiedyś, moja cudna, śp. przyjaciółka Basia, na widok nowego amanta, którego przywiozłam do Krakowa, będąc pewna jej zachwytu, krzyknęła na jego widok-Jezus! Maria! I zaczęła chichotać, co złagodziło sytuację. Po czym zawołała mnie do kuchni i błagała żebym go natychmiast rzuciła i wyrzuciła. A mnie to zajęło kilka lat, oczywiście zakochanie blakło jak stara kanapa, ale z rozpędu dość późno to zauważyłam głucha i ślepa, na szczęście do czasu. Jak napisał francuski poeta- „miłość, na którą cierpię, jest śmiertelną chorobą”, a ktoś inny powiedział, że chorzy ślepną i kładą się do łóżka. Ciekawe, czy istnieje na świecie osoba zdrowa psychicznie, […] Read More

    Dress Code

    25 lutego, 2026 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    To znaczy kod do odpowiedniego ubierania się, stosownie do miejsca i pory dnia. Kiedyś znało go każde dziecko, teraz nie znają prawie wszyscy. Nie nosimy cekinów przed 19-20, ani szortów i podkoszulka do Opery. Plecaki zostawiamy w szatni, chyba, że jest w nich terrorystyczna bomba. Nie nosimy wiszących klipsów w pracy, ani szpilek i spódnic zalotnie rozciętych do pachwiny, bo to biuro, a nie agencja towarzyska. Prezenterki telewizyjne nie muszą mieć o godz. 17:00 sylwestrowego makijażu i loków, jak do pierwszej Komunii, mini do końca uda i nastrzykniętych warg, raczej być dodatkiem i słuchać, a nie odwrotnie. Pogodynki z niewiadomych powodów mają po 2 metry wzrostu i 20 centymetrowe szpilki. Fryzury średniowiecznej dziewicy i purpurowe paznokcie jak na castingu w Hollywood. Stoją jak przybite do podłogi patrząc w prompter, co nadaje im uduchowiony wyraz. Przypominają postacie wycięte ze sklejki z nalepionym zdjęciem. Miłosiernie nie będę opisywała fryzur młodych polityków, identycznych jak w Hitlerjugend. Dużo oglądam dokumentów o młodzieży z tamtych czasów i wiem, co piszę. Można sprawdzić na kanale Historia. Wódz też miał taką. Drugim rarytasem fryzjerskim są gniazdeczka, wytarte w nocy. Widać, na którym ktoś śpi boczku, albo że na pleckach. Ludzie przeważnie zapominają, że mają tył i nie […] Read More

    Strony