Ostatnie wpisy

Archiwa

    Ośli pęd.

    10 czerwca, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Mamy tendencję do natychmiastowego, histerycznego, acz zaściankowego, podążania za nowinkami w modzie. Nazwałabym to oślim pędem, bo owczy to za mało. Najpierw prawie wszystkie znajome zmieniły się w pokąsane przez osy glonojady, potem dostały polików jak świnka Piggi, że niby wtedy stary buziak wygląda jak u pyzy na polskich dróżkach, z książeczki dla dzieci. W czasie masakrowania twarzy stały się modne długie włosy z przedziałkiem z przodu, jakie miała dziewica- Danuśka z filmu Krzyżacy. I nagle stada dziewic 50 i 60 + zaludniły modne przyjęcia. Istnieje niepisana zasada, że krótkie włosy odmładzają i że po 40+ niezbyt elegancko jest mieć włosy dłuższe niż do ramion. Szczerze mówiąc, ogólnie nie jest elegancko, więc nie ma się co czepiać długowłosych babć, gdyby nie to, że zaczęły chodzić w kwiecistych koszulach nocnych do ziemi. Miałam taką jako dziecko- kwiat na studiach na ASP, przywiozłam z Holandii, gdzie nosiło się ją będąc koniecznie na bosaka, albo w rzemykowych sandałkach, a głowę przepasywało(??) na indiańską modę. Miałam 20 lat i byłam z siebie bardzo zadowolona, jak każdy młody głuptas a matka roniła łzy. Moda ta przyszła ze słonecznej, palmowej Kalifornii i dość dziwnie wyglądała w Warszawie czasów Gierka, więc kiedy powiewając falbanami wsiadałam do tramwaju, […] Read More

    Na tarczy

    03 czerwca, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Z bitwy o Parlament EU wróciliśmy na tarczy przy wtórze chichotu historii.  W starożytności albo się wracało z tarczą, albo jako trup, na tarczy. Walenie nas w tyłek niosło się echem po Sercu Europy.  Minął tydzień, PSL dało dyla z koalicji. Wiosna świętuje zwycięstwo. Małe, ale jednak! Acz bez przesady z tą podskakującą euforią! Moi znajomi bardzo związani z polityką, załamują ręce zamiast pójść po rozum do głowy i zatrudnić zagranicznych specjalistów, którzy wyreżyserują chałupnicze kampanie koalicji i przykryją niektóre twarze, bo ludzie już nie mogą ich znieść. Pis płaci i zatrudnia amerykańskich speców, bo coach, czyli doradca wizerunkowo- polityczny, to jeden z najpopłatniejszych zawodów we współczesnym świecie i najważniejszych. Wszystko  idzie do przodu, tylko nasza opozycja do tyłu. Jak lider wygląda OK, to nie płaci alimentów i kombinuje z kasą. Następny jedzie z laleczką na wakacje, gdy jego partyjni koledzy okupują Sejm. Kandydatka do UE oddaje swoje psy do schroniska i się tym chwali, winiąc znajomych, że ich nie chcieli. A przecież mogła uśpić, czyli ma dobre serce. W ogóle, jeśli Poseł nie ma bezpośredniej korzyści, to olewa sprawy partyjne i sobie wyjeżdża, albo kombinuje, włącznie z piciem własnego łiskacza w samolocie. Wszystko to znajduje konkurencja, która ma za […] Read More

    Do Urn, Kochani !!!

    25 maja, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Całkiem kumata, młoda sąsiadka z wyższym wykształceniem towarzyszyła mi entuzjastycznie na ostatnie wybory. Gdy zadzwoniłam czy w26 maja pójdziemy razem powiedziała, że jest u mamy na wsi (sąsiadka jest wekiem, bo mieszka ponad 100 km od Warszawy) i głosować się nie wybiera, bo mamie obiecała. Zapytałam czy jej obiecała wywalenie nas z UE? Bardzo się zdziwiła. Ja na to, że jak pojedzie w piątek, to w niedziele może wrócić. Na ostatnich wyborach prezydenckich wpadłam jako ostatnia do lokalu wyborczego, bo się spóźnił pociąg z Krakowa, a jechałam specjalnie na wybory. Ledwo mnie wpuścili. Nie wiem co robić. Pytam całkiem inteligentne osoby, czy będą głosowały na koalicję,  mówią, że nie, bo mają grilla na Mazurach, a przymuły twierdzą, że te wybory ich nie dotyczą. Mają dzieci, wnuki i nie rozumieją, że te wybory to dla nich. Co się pocieniasi, to się nie pogrubasi! Kochana moja publiczności  i wielbicielki, zrozumcie, że każdy głos się liczy! Ludzie walczyli o prawa wyborcze, bo to przywilej, a nie kłopot. W tej sytuacji politycznej nie ma przebacz, albo My, albo oni. Patrzę na twarze ludzi na ulicach, aż ściśnięte ze złości. Śladu uśmiechu. Takie halloweenowe dynie z wyciętymi otworami nie sprzątnięte do marca. Twarz jest zwierciadłem […] Read More

    Pod dywan

    21 maja, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Film braci Siekielskich, który stał się obowiązkowy dla wszystkich moich znajomych, oglądałam kilka dni temu z coraz większym zainteresowaniem. Zaczęłam sceptycznie, bo sprawę pedofilii w Kościele porusza się od kilku lat i niewiele z tego wynika, a skończyłam ze łzami w oczach, głównie ze względu na rozmiar bezprawia i zupełnej bezkarności tego Państwa w Państwie. Słyszałam powiedzenie, że kiedyś Polska miała kościół, a teraz Kościół ma Polskę. Nie oglądałam telewizji, czyli TVN24, kilka tygodni ze względu na skaczące ciśnienie, czasem czytałam gazety w telefonie. Informacje o tym co się dzieje po tym, kiedy wreszcie Polacy mogli w niezależnym Internecie zobaczyć ten horror są bardzo optymistyczne. Badania wykazują, że nareszcie ludzie zaczęli traktować kościół normalnie, jak każdą inną instytucję w której są nadużycia. Sondaże mówią, że wstajemy z kolan. Trup jest za duży na zamiecenie go pod dywan, ale jeszcze usiłuje się go w dywan zawinąć. Kler wije się jak smok po zjedzeniu baranka z siarką. Ale Szewczyk Dratewka nie daje za wygraną, tej sprawy nie można odpuścić. Oglądam wywiady ze zwierzchnikami księży pedofilii, którzy przenosili ich do innych parafii, pomimo prawomocnych wyroków. Pod dywanem zrobiło się ciasno. Wtedy smok wymyślił, że dzieci go prowokowały, bo się przytulały i same chciały […] Read More

    Hulaj noga.

    06 maja, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Strach, strach, rany boskie…! Śpiewano w Kabarecie Starszych Panów. Ja też śpiewam, gdy muszę opuścić mieszkanie i na przykład przejść kawałek chodnikiem. Już raz miałam połamane nogi w wypadku i to mi wystarczy. U nas, w Wilanowie zwanym „żłobkiem” przeważają hulajnogi małe, na nich mknie dzidziuś za dzidziusiem. Mknie i wywala mi się pod nogi. Prawy do lewego!! Matka 5 letniego chłopczyka gada przez telefon, ale ma za swoje, bo dzidziuś wpada pod jej wózek z 500+ . Oprócz tego małe rowerki, średnie rowerki i dziadzie-dzidzie ostatnio, na wielkich hulajnogach. Staruszek ledwo widzi i nie słyszy, bo ma słuchawki, a na głowie hełmofon jak czołgista, ale pędzi jak pendolino. Dobrze, że ma okulary- lustrzanki i nie widać obłędu w oku, bo stare kosteczki nie do hulajnogi, a do fotela. Po co jest hulajnoga? Jest dla maluchów, które jeszcze nie jeżdżą na rowerze.. Jako dziecko byłam hulajnogowiczką, ale ograniczałam się do własnego podwórka i ogrodu. Na spacery nie brałam hulajnogi, a moja mamusia nie rozmawiała przez komórkę. Przed oczami wyobraźni widzę moją rodzinę w naszych czasach. Na przykład, jadą razem, tatuś z dziadkiem na jednej hulajnodze, gonią ich ze świstem babcia z papierosem i mama robiąca jaskółkę, ciocia z wujkiem pokłóceni, […] Read More

    Niecenzuralny banan

    29 kwietnia, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Kiedy dostałam SMS od przyjaciółki o zakazie pokazywania w Muzeum Narodowym prac dwóch współczesnych, uznanych artystek  Kozyry i Lach-Lachowicz, zaśmiałam  się, bo żart wydał mi się zabawny i wyobraziłam sobie, jak cichcem, nocą, prace obu artystek są wynoszone do magazynu przez zamaskowanych staruszków- portierów. Po co te ceregiele, może od razu spalić na stosie te nieprzyzwoite banany i prześmiewcze obrazy i rzeźby? Palenie książek już było, teraz kolej na dzieła sztuki. Znamy to z historii. Sprawdziło się, acz do czasu. Od teraz minister będzie osobiście decydował, co sztuką wartą bycia w Muzeum jest, a co nie jest. Służę pomocą przy wyborze aktów malowanych przez wielkich polskich i nie tylko, malarzy. Takie cycki a i czasem więcej na wierzchu, nie powinny narażać dzieci  i młodzieży na zgorszenie. Może wystąpić do UE z wnioskiem usunięcia z muzeów gołych rzeźb antycznych, prac Durera, Rubensa, Boticellego, Michała Anioła, Velazgueza, czy Cranacha. Te świntuchy od wieków narażają dzieci na zgorszenie. Dlaczego młody Polak musi patrzeć na akty Malczewskiego? Kto wie, czy nie są groźniejsze od pedofilii? Wchodzi sobie niewinne dziecko do Muzeum d/Orsay, a tam gorszące obrazy Courbeta. Gołe lesbijki w pościeli i pięknie namalowane łonowe kędziory i góra ud, które noszą tytuł „ Początek […] Read More

    Wielkanoc Podróżniczki

    21 kwietnia, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
     Święta zimowe i wiosenne opisałam w moich książkach o Hani Bani. W pierwszym tomie-  „ Hania Bania”, bohaterka mając 5 lat z okrzykiem” lala! lala (od lalka)!, wywleka gipsowego Chrystusa z grobu, tłukąc doniczki z hortensjami, na oczach skamieniałych ze zgrozy harcerzy, którzy nie mogą opuścić warty przy grobie i jej przylać. W tym czasie babcia i ciocia palą papierosy na zewnątrz. W drugim tomie pt.” Hania Bania, królowa Samby”, Hania- lat 8, kładzie się na dużym krucyfiksie, wystawionym  do delikatnego cmokania w nogi i całuje sobie do woli, po całości. Nie daje się oderwać, trzyma się mocno, a jest pokaźnych rozmiarów. Babcia i ciocia dobiegają śmierdząc Giewontami i wraz z wiernymi odklejają Hanię na zakrystii, lejąc po łapach. W trzecim tomie-„ Hania Bania tornado seksualne”. Hania Bania bierze koszyczek ze święconką  od schorowanej cioci i obiecuje poświęcić jajka. Zagapia się, bo zajęta jest całowaniem się z ukochanym i kiedy przychodzą do kościoła już jaj nie święcą. Sprytni licealiści wkładają jajka do święconej wody przy drzwiach i po ptakach. Ciocia zadowolona. Urodziłam się w Zielonce, w Wielki Czwartek w nocy na wielki Piątek, domowym sposobem. Byłam wcześniakiem, dlatego nie w szpitalu wojskowym na Koszykowej. Tym urodzeniem zrujnowałam Wielkanoc sporej rodziny, […] Read More

    Całowanie

    15 kwietnia, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Kiedyś w Prowansji zostałam zaproszona na ogromne, plenerowe przyjęcie w posiadłości jakichś bogatych artystów. Jakież było moje zdumienie, gdy gospodyni, której właśnie zostałam przedstawiona, wzięła mnie w ramiona i wycałowała 3 razy, potem jej mąż, dzieci dorastające i się zaczęło. Piękna pani wzięła mnie, aby przedstawiać swoich znajomych. Podchodziłyśmy do różnych osób i każda mnie całowała 3 razy, obejmując z zapałem. Po 20 minutach miałam zlizany makijaż i ledwo żyłam. Pod pretekstem odnalezienia moich przyjaciół z którymi przyjechałam uciekłam i schowałam się na ławeczce w krzakach, byłam wściekła bo na powitanie z nikim nie lubię się całować i już podawanie ręki uważam za niepotrzebne i nie higieniczne. Można skłonić śliczną główkę, ale nie we Francji. Zostałam odnaleziona przez moich kolegów, którzy też mieli paru znajomych do wycałowania. Był na to sposób, sporo się napić w ramach narkozy i znieść smrodliwe wyziewy palaczy i śmierdzi-gębów z refluksem.  Po kilkuset pocałunkach, zwiędnięta jak stary por, zaczęłam udawać, że kaszlę i mogę zarazić. Metoda była niezła na trzeźwych, ale po kilku winach każdy chciał się nabawić kaszlu od polskiej cycatki.. Okropny  zwyczaj całowania obcych ludzi i to nawet na trzeźwo dotarł do Polski trochę później, teraz przybrał straszne rozmiary. Całują mnie wszyscy, nawet […] Read More

    Festiwal

    10 kwietnia, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Kiedyś, bardzo dawno, gdy byłam studentką  ASP zapytano mnie gdzie bym chciała mieszkać w Warszawie. Bez namysłu odpowiedziałam, że w Filharmonii. Najchętniej na poziomie balkonu, ładne studio z okienkiem na salę i nagłośnieniem ale możliwym do wyłączenia. W Filharmonii czuję się jak w domu. W Operze podobnie, ale mniej bo za duża dla jednej osoby. Ostanie lata w Wielkanoc nie było mnie w Warszawie, więc uciekał mi Festiwal Beethovenowski Elżbiety Pendereckiej. W tym roku załapałam się na początek i od razu mam weselsza minę. Mówi się, że muzyka łagodzi obyczaje. To prawda. Buduje nastrój w filmie, wzmacnia efekty, kołysze romantycznie w scenach miłosnych. Chciałam napisać, erotycznych, ale jest ich coraz mniej. Tego, co kotłuje się pod kołdrą, nie można nazwać erotyką, tym bardziej, że okazuje się, że kochankowie są w majtasach i podkoszulkach. Ale, ad rem, czyli Festiwalu. W tym roku przede wszystkim, dzięki memu Przyjacielowi Waldemarowi Dąbrowskiemu, czcimy słusznie Stanisława Moniuszkę, tak wszystkim obrzydzonego przez szkolne akademie i patriotyczne koncerty w czasach, gdy byłam pannicą słuchającą Bacha. Na słowo „Halka” robiło mi się słabo. Dopiero wysłuchawszy „Strasznego dworu” na otwarciu Opery Narodowej we wspaniałym wykonaniu przez chwilę lubiłam Moniuszkę, ale mi szybko przeszło, bo u mnie w domu uważany […] Read More

    Bakalarze

    30 marca, 2019 Hanna Bakuła Bez kategorii 0 comments
    Bakalarus to w bardzo starej polszczyźnie nauczyciel. Moje nazwisko pochodzi od tego słowa. Tak twierdzi mój ulubiony profesor Bralczyk. Moje drugie nazwisko – Lemaitre, znaczy po francusku mistrz, czyli znowu nauczyciel. Ja do nauczycieli mam słabość, bo miałam przeuroczych i bardzo wykształconych staruszków i staruszki – hrabiny już w szkole podstawowej i liceum, bo to i to było razem. Nam dzieciom, a właściwie dziewczynkom, bo chodziłam do żeńskiego liceum z podstawówką, wydawali się śmieszni, a oni chyba nas nie lubili, bo dwunastolatek myśli o wszystkim, tylko nie o fizyce i matmie. Jedno jest pewne, wszystko co wiem na nie interesujące mnie tematy to ich zasługa. Największy wpływ na mnie miała rusycystka, Czesława Panczyszyn – czterdziestolatka, która uczyła nas rosyjskich piosenek z puszczanych płyt i wierszy których uczyliśmy się na pamięć. Dzięki niej mogłam przetłumaczyć w Nowym Jorku skrypt o Michale Czechowie z rosyjskiego na angielski i zarobić kupę kasy. Była to moja pierwsza i ostatnia praca w Ameryce. Angielskiego uczył nas Wojtek Wanacki, młody, złośliwy, nowoczesny facet. Ponieważ początkowo mnie nie lubił i nazywał Bakła, uczyłam się, żeby mnie nie przyłapał. Nasza przyjaźń zaczęła się, kiedy w liceum rzuciłam w niego, celnie, krzesłem za tę Bakłę.  Dyrektorka chciała mnie zawiesić, […] Read More

    Strony